Incöö ma sum ferii
Par capí se vivi ammò
Sa cuncéntri sü da mi
Ul dulúr al ma fa nagótt
La gügia la vèrd un böcc
Ul vöi sa impieniss da lüs
Prövi a smurzá tücós
Ma sa regòrdi tütt
Cusè sum diventaa
Mè caru amís?
Tütt quii che mi u incuntraa
A i è nai, ala fin
Ta pòdat végh tücós
Ul mè regn da sfris
Mi ta delüdarú,
Ta lassarú dumá feríd
Gh’u na curóna da spin
E un tròno fai da ball
Pién da pensée sbiadii
Che riéssi mía a netá
A i è i smacc dal témp
E i emuzziún sa fann pinitt
Sa dumandi: chi è che ta sét?
Intant che mi sum ammò chí
Cusè sum diventaa
Mè caru amís?
Tütt quii che mi u incuntraa
A i è nai, ala fin
Ta pòdat végh tücós
Ul mè regn da sfris
Mi ta delüdarú,
Ta lassarú dumá feríd
Ma se ma dét un’ucasiún
Luntán da chí
Mi giüri: sa cürarú
A truvarú un mutív
